Φυσική Επιλογή

Χρόνια τώρα με προβλημάτιζε το θέμα της Ελληνικής Γλώσσας.

Πως είναι δυνατόν οι αρχαίοι έλληνες να έχουν μια τόσο πολύπλοκη καλοδουλεμένη γλώσσα και οι νεοέλληνες με ζόρι να ψελίζουν μια απλοποιημένη συγγενική διάλεκτο?

Για παράδειγμα εμείς θεωρούμε ότι η δοτική είναι περιττή. Επίσης αρχίσαμε να περιορίζουμε και την γενική του πληθυντικού. (πχ. αρχαία: οι θύρες, των θυρών, νέα: οι πόρτες, των πορτών?)
Τα απαρέμφατα είναι περιττά πλέον, η μέση φωνή δεν χρειάζεται και για πολλές έννοιες χρησιμοποιούμε πλέον νοήματα (π.χ. μούτζες) ή τον εμπλουτισμένο όρο γενικής χρήσεως: "μαλάκα".
Πολλά τέτοια παραδείγματα απλοποίησης της γλώσσας έχω συναντήσει, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου. Αν δεν είχατε ποτέ τέτοιο προβληματισμό μην συνεχίσετε την ανάγνωση. Προφανώς πραγματεύομαι ένα πρόβλημα που δεν έχετε.

Ευρωομόλογα

Ευρωομόλογα λοιπόν είναι η σωτηρία ημών!
Πριν ένα χρόνο κάπου, κάποιος φίλος μου ανέλυε την καταπληκτική λύση που θα μας επέτρεπε να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε ανέμελα (κάτι σαν την Βουγιουκλάκη το 60).

Θα βγάλει λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση ομόλογα, θα δανείζεται ως ένωση και θα παίρνει ο καθένας το μερτικό του. Έτσι θα μπορούν οι διάφοροι Moody's να κατεβάζουν την βαθμολογία μας αλλά εμείς θα δανειζόμαστε με άριστα.
H απάντηση μου ήταν ευγενική όπως συνήθως: Πού τις διάβασες αυτές τις μαλακίες?? Δεν έχεις λίγο μυαλό να καταλάβεις ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο??
Πέρασε ένας χρόνος για να αποδειχθεί ότι είχαμε και οι δύο δίκιο (& άδικο). Ο φίλος είχε δίκιο γιατί πράγματι βρέθηκαν κάποια αστέρια να προτείνουν την μαλακία, αλλά βέβαια δεν έγινε δεκτή γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει!
Απλά, αυτός που πνίγεται πιάνεται από τα μαλιά του (γιατί μυαλά δεν έχει να βγει στην στεριά).
Τι ζητάει τώρα ο πρωθυπουργός της Αμερικανικής Διασποράς? (ο Γιωργάκης ντε!)

• Οι "αγορές" μας έχουν πάρει είδηση και μας έχουν κατατάξει κάπου ανάμεσα στους χαζούς και τους μπατακτσήδες.
• Ο Γιωργάκης δεν έχει καμμία πρόθεση να κάνει παρεμβάσεις εκεί που πρέπει (δημόσιο, πολιτικούς, συνδικαλιστές, ΕΡΤ, ΟΣΕ κλπ).
• Έχει φάει ήδη τον ένα χρόνο και του μένουν άλλα δύο πριν κάνει εκλογές. Το μόνο που ονειρεύεται είναι να ξαναβγεί η Ελλάδα στις αγορές, να ξαναρχίσει να δανείζεται χωρίς των έλεγχο των τροϊκανών.
• Μετά τις εκλογές θα είναι ισόβιος βουλευτής, θα έχει "Ιδρυμα Γεωργίου Παπανδρέου (junior)" και θα μπορεί να πάει με τους ανθρώπους που τον καταλαβαίνουν (όχι με εμάς βέβαια).
• Τα επιτόκια βέβαια ακολουθούν την ανιούσα (επειδή όπως είπαμε δεν παίρνουμε τα μέτρα που πρέπει αλλά απλά αυξάνουμε την φτώχια των φτωχών. Η βουλευτίνα και πρώην υπουργός κα. Γκερέκου εξακολουθεί να φοροδιαφεύγει…
• Αν τώρα μπορούσε η ΕΕ να δανειστεί ενιαία, τότε το επιτόκιο θα ήταν πολύ χαμηλότερο, δεν θα είχαμε τον έλεγχο της τρόικας, θα είχαμε απεριόριστα λεφτά και θα ήμασταν ευτυχισμένοι μέχρι τις επόμενες εκλογές.
• Μάλιστα έχουμε και συμμάχους στην ιδέα αυτή. Η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία. Γενικά όσοι το έχουν παρακάνει στα δανεικά και δεν έχουν λιγη τσίπα και ντροπή επάνω τους.

Κάποιοι άλλοι όμως δεν θέλουν. Γιατί άραγε??

• Η Γερμανία & η Αυστρία (και άλλοι) θα δανείζονται με πολύ υψηλότερο επιτόκιο χωρίς λόγο και αιτία.
• Αν εμείς βαρέσουμε διάλυση (που δεν φαίνεται ότι αργούμε πολύ), τότε η Γερμανία θα πρέπει να πληρώσει και το δικό μας χρέος γιατί θα το έχει υπογράψει.)
• Προσοχή: Δεν θα το πληρώσει όπως τώρα που είναι ένας τρίτος που παρεμβαίνει μετά από δικό μας αίτημα και μας δανείζει με το μισό επιτόκιο από όσο μας δανείζουν οι αγορές! Τότε θα είναι υπόλογη για το δάνειο (όπως λένε και στις τράπεζες: τριτεγγυητής=πρωτοπληρωτής. Γνωρίζετε ποιά είναι η συμβουλή για όλους τους εγγυητές δανείων? ΠΟΤΕ μην μπαίνεις εγγυητής. Αν θέλεις να μπεις (γιατί π.χ. είναι το παιδί σου) τότε πάρε το δάνειο στο όνομα σου αφού ούτως ή άλλως εσύ θα το πληρώσεις.
• Οι Γερμανοί δηλαδή βλέπουν με χαρά ότι κάποιες χώρες (με πρώτους εμάς) προτείνουν να πληρώνουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι τα δάνεια τους.

Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει μετά τον Αμερικάνικο εμφύλιο. Οι πολιτείες των ΗΠΑ ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητες αλλά ορισμένες ήταν καταχρεωμένες. Ζήτησαν λοιπόν να πάρει η κεντρική κυβέρνηση δάνειο γιατί κανείς δεν τις δάνειζε (κάτι μου θυμίζει. Αλλά δεν ξέρω τί…)
Ξέρετε ποιό ήταν το αποτέλεσμα?

• Η κεντρική κυβέρνηση πήρε το δάνειο.
• Έδωσε μερικά ανταλλάγματα στις πολιτείες που δεν χρώσταγαν (π.χ. Virginia)
• Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι απέκτησε δικαίωμα άμεσης φορολόγησης των Αμερικάνων και όχι μέσω των πολιτειών.
• Πολλοί θεωρούν ότι το δάνειο αυτό έκανε τις ΗΠΑ ενιαίο κράτος από συνομοσπονδία κρατών.

Εν κατακλείδι: Ότι και αν λέμε οι Γερμανοί δεν είναι ηλίθιοι (είναι το μόνο που δεν τους κατηγόρησε ποτέ κανείς) να εγγυηθούν τα δικά μας δάνεια (η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ δεν θα το έκανα).
Αν το κάνουν τότε θα πρέπει να πάρουν βεβαιώσεις που ισοδυναμούν με το να συμμετέχουν στην διακυβέρνηση της χώρας.

Η ανάπτυξη

Όλοι προτρέπουμε την κυβέρνηση να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη και όχι στην αύξηση των εσόδων και στο κόψιμο των δαπανών.

Ο πρωθυπουργός τουρίστας στην Νέα Υόρκη
(πετάχτηκε να λύσει κάτι προβλήματα στον ΟΗΕ)

Θα ήθελα να παρακαλέσω να προσέχουμε τι ζητάμε γιατί μπορεί να μας προκύψει! Μη βλέπω απορρημένες φάτσες για το "τι κακό μπορεί να προκύψει από λίγη ανάπτυξη?"

Η περαίωση και οι Κινέζοι

Περαίωση λοιπόν. Για τελευταία φορά όμως. Για να κλείσουν τα παλιά και να αρχίσουν τα καινούρια. Μια απορία έχω μόνο. Μας περνάνε για ηλίθιους ή μήπως είμαστε στ'αλήθεια ηλίθιοι?? (κλίνω προς το δεύτερο).
Τι έχει λοιπόν η περαίωση και δεν την θέλει κανείς και όλοι την θέλουν?
Γιατί δεν την θέλουν οι άνθρωποι της τρόικας αφού θα φέρει λεφτά για να πάρουν οι "δανειστές"?
Γιατί γίνεται συχνά πυκνά και σχεδόν πάντα "τελευταία φορά"?
Έχουν πράγματι σχέση οι Κινέζοι ή λέμε καμιά μαλακία να περνάει η ώρα?

Κάρτα του πολίτη

Συχνά πυκνά ακούμε τους πολιτικούς να ανακοινώνουν ανερυθρίαστα τις μεγαλύτερες μαλακίες. Από αυτές που αν τις έλεγε κάποιος στην παρέα θα έπεφτε φάπα σύννεφο.

Θυμάμαι εκείνον τον ανεπάγγελτο Λαλιώτη (λίγο οδοντιατρική - τελικά θα πάρει σύνταξη ΚΑΙ από το ταμείο των δημοσιογράφων, όπως όλοι οι ανεπάγγελτοι πολιτικοί - οι περισσότεροι δηλαδή). Αυτός ο ανεκδιήγητος λοιπόν μας έλεγε ότι για να πάμε από Φάληρο Γλυφάδα θα έβαζε καραβάκια της γραμμής.

Τώρα εγώ είμαι νησιώτης (κανονικός - όχι απλά από καταγωγή) και γνωρίζω τι σημαίνει καραβάκια. Ο Λαλιώτης όντας απλός υπουργός δεν ήξερε τα κακά της μοίρας του. Και ανακοίνωνε μαλακίες να γελάει ο κόσμος.

Ήρθε τώρα η σειρά του Παπακωνσταντίνου (που προφανώς τα έχει παίξει προσπαθώντας να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα) να αρχίσει να λέει τα απίστευτα: Όλοι οι πολίτες θα αποκτήσουν ηλεκτρονική κάρτα την οποία θα δίνουν για κάθε αγορά που κάνουν ώστε να ενημερώνεται η εφορία άμεσα για την συναλλαγή.

Δεν ξέρω από που να αρχίσω:

Επενδυτές και ο Τζόγος

Ο πρωθυπουργός μας έκανε το όνειρο της ζωής του πραγματικότητα: Πήρε το ιδιωτικό αεροπλάνο που του πληρώνουμε εμείς, με τους πιλότους (που τους πληρώνουμε εμείς), τι αεροσυνοδούς, τους φίλους του και τους γνωστούς και εξαφανίστηκε.

Που και που ακούμε ότι χτες ήταν στην Νορβηγία, σήμερα είναι στις Βρυξέλλες, αύριο θα είναι στην Νέα Υόρκη μεθαύριο θα είναι και εγώ δεν ξέρω που...

Η απεργία

Από όλες τις κοινωνικές τάξεις ακούμε αυτές τις μέρες για το δικαίωμα στην απεργία. Ποιό δικαίωμα??
Το ότι έχουμε ξεφύγει είναι γνωστό αλλά τουλάχιστον να το ξέρουμε ότι λέμε μαλακίες!
Πάμε λοιπόν (και γρήγορα):

• Η απεργία είναι δικαίωμα για τους εργάτες!
• Άντε, για όλους τους μισθωτούς.
• ΔΕΝ είναι δικαίωμα για τους επιχειρηματίες - απλά δεν προβλέπεται.

Οι άνθρωποι που εργάζονται για το μεροκάματο (άντε το μισθό) μπορούν να αποστερήσουν τον εργοδότη από την εργασία τους ως μέσο πίεσης για κάποια διαπραγμάτευση.
Στην Ελλάδα μόνο αυτό δεν γίνεται! Θυμάμαι κάποια εποχή που απεργούσαν οι εργάτες. Θυμάμαι την μεγάλη απεργία στην Λάρκο, στο Μπαρουτάδικο και άλλες πολλές απεργίες (κανονικές: από αυτές που απεργούν οι εργαζόμενοι και ο εργοδότης προσπαθεί να σπάσει την απεργία).

Ζήτω το Μνημόνιο

Οι Έλληνες είναι εναντίον του μνημονίου! Εχουν ξεσηκωθεί και θέλουν να πάρουν τα βουνά. Άλλοι προσέφυγαν στα δικαστήρια για να το ακυρώσουν και άλλοι μας καλούν σε ανυπακοή.

Είμαι τελικά ο μόνος στην χώρα αυτή που περιμένω πότε θα έρθουν τα παιδιά της τρόικας να μαζέψουν τους δικούς μας ανεπρόκοπους??
Διαβάζω ότι η εμπλοκή του ΔΝΤ έφερε πολλά δεινά στις χώρες που προσέφυγαν σ'αυτό. Μα κανένας ηλίθιος δεν σκέφτεται ότι οι χώρες που προσέφυγαν στο ΔΝΤ ήταν ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΈΝΕΣ???

Το Ισραήλ και η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική

Εντάξει αστειεύομαι. Από τον τίτλο μόνο ένα πράγμα υπάρχει "Το Ισραήλ". Το άλλο δεν υπήρχε και ποτέ. Στη γειτονιά μας τον τελευταίο καιρό παίζονται διάφορα παιχνίδια. Το αστείο είναι ότι μας παίζουν και εμάς χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Για να τα δούμε από την αρχή:

• Η Τουρκία διαπιστώνει ότι ο κόσμος αλλάζει.
  
  • Η οικονομία πάει αρκετά καλά. Ο πληθυσμός ακόμα καλύτερα.
  • Η Ελλάδα έχει πάρει την κάτω βόλτα και είναι αμφίβολο αν θα διατηρήσει καν τα σύνορα της.
  • Οι προοπτικές για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρόλη την αξιοπερίεργη χωρίς όρους και όρια υποστήριξη από την Ελλάδα δεν φαίνεται να προχωράει.
  Αποφασίζει λοιπόν να γίνει τοπική υπερδύναμη. Στηρίζεται σ'αυτό στο οθωμανικό παρελθόν αλλά κυρίως στον Μουσουλμανικό κόσμο. Αυτοορίζεται λοιπόν εκφραστής των απανταχού μουσουλμάνων (1.5 δις άνθρωποι) και βρίσκει τον τρόπο να την "αναγνωρίσουν" στον ρόλο αυτό. Διοργανώνει την γνωστή αποστολή στους Παλαιστίνιους και "παγιδεύει" τους Ισραηλινούς που μετά την χοντρή μαλακία τους, βρέθηκαν ότι είχαν να διαλέξουν ανάμεσα στην σκύλα & στη χάρυβδη:
  
  • Ο "θρυλικός" στρατός του Ισραήλ (και δη τα ειδικά σώματα) συνετρίβη από ειρηνιστές που κρατούσαν καδρόνια.
  • Ο "απάνθρωπος" στρατός του Ισραήλ σκότωσε ειρηνιστές που πήγαιναν τρόφιμα στους Παλαιστίνιους.
  Προφανώς οι Ισραηλινοί διάλεξαν το δεύτερο αλλά το φυλάνε στους Τούρκους.
• Το Ισραήλ ως γνωστό ελέγχει το Κονγκρέσσο των ΗΠΑ (εντάξει μαζί με κάτι πειραγμένους χριστιανούς). Οι ΗΠΑ λοιπόν στηρίζουν και χρηματοδοτούν το Ισραήλ & μόνο το Ισραήλ, ακόμα και αν αυτό είναι ενάντια στο συμφέρον τους, αφού έτσι θέλει το Εβραίικο Λόμπυ.
• Στην περιοχή ανάμεσα Κύπρο, Λίβανο, Ισραήλ, Αίγυπτο βρέθηκαν πετρέλαια. Λάδια πολλά και όχι σαν αυτά που παίρνουν ΌΛΟΙ, σχεδόν, οι Έλληνες πολιτικοί. Από τα άλλα τα μαύρα.

Stagflation

Μετά το ΤΕΡΑΣΤΙΟ χρέος ενεφανίσθη στη χώρα αυτή το τέρας του Στασιμοπληθωρισμού (Stagflation).

Με δυo λόγια οι κυβερνήσεις με την πολιτική τους μπορούν να παίξουν μεταξύ Ανάπτυξης και Πληθωρισμού.
Δηλαδή, ρίχνουν λεφτά,

• αναπτύσσεται η οικονομία, 
• αυξάνεται η απασχόληση 
• αλλά ανεβαίνει ο πληθωρισμός.

Μπορούν να κάνουν και το αντίθετο: τραβάνε λεφτά,

• μειώνεται ο πληθωρισμός, 
• αλλά αυξάνεται η ανεργία, μειώνεται και η ανάπτυξη.